Previous Page  15 / 56 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 15 / 56 Next Page
Page Background

NATAAL

.nl

15

RUBRIEK

Meer weten

- 10-20 % van de Nederlandse vrouwen

ervaart de bevalling als traumatisch

- 1-3 % van de vrouwen ontwikkelt een

posttraumatische stress stoornis (PTSS) na

de bevalling (met o.a. herbelevingen,

nachtmerries of niet meer zwanger durven

worden)

- Dit is wereldwijd de eerste kwantitatieve

studie naar de preventie van traumatische

bevallingservaringen. In totaal vulden 2192

vrouwen de online vragenlijst in. Vrouwen

konden meedoen als zij zelf aangaven dat ze

een bevalling als traumatisch ervaren

hadden. Voor 4 van de 5 deelnemers was dit

hun eerste bevalling.

- Het zijn niet alleen de interventies/complica-

ties die vrouwen als traumatisch ervaren;

volgens de 2192 vrouwen die meededen aan

dit onderzoek had goede communicatie

(39%), beter luisteren (36%) en praktische en

emotionele ondersteuning (35%) tijdens de

bevalling hun trauma mogelijk kunnen

voorkomen.

Meer informatie over het onderzoek is te lezen

op

traumatischebevalling.nl

Het ideale plaatje

Als geld en middelen geen belemmering zouden

vormen, weet Stramrood wel hoe ze het het liefst

zou zien in de verloskamers door het land: ‘Dan

zou ik voor elke vrouw continue begeleiding tijdens

de bevalling regelen, van een verpleegkundige,

verloskundige of doula. Bij overdracht zou de

eerstelijns verloskundige meegaan naar het

ziekenhuis en daar ook blijven. Zorgverleners

zouden zich nog meer bewust zijn van de impact

van lichaamstaal en woordkeuze, en alle geboorte-

werkers zouden een training krijgen in écht

luisteren en empathisch communiceren. En, ook

erg belangrijk: de zorgverlener die bij de bevalling

was, zou ook de nacontrole doen. Vaak helpt het

als de verloskundige of gynaecoloog nog extra

uitleg geeft als er vragen zijn over het verloop van

de bevalling.’

Op dit lijstje scoort de bevalling van Nikki (32) drie

van de vier punten – niet slecht. De geboorte van

haar zoon had zo maar traumatisch kunnen

uitpakken – een verleden van seksueel geweld, een

traumatische eerdere miskraam, prenatale

depressie, knip, vacuüm, veel hechtingen – maar

ze omschrijft haar bevalling toch als een ‘oer-erva-

ring’ waar ze met trots op terugkijkt. ‘Ik had echt

een dijk van een gynaecologe in opleiding die me

bij iedere beslissing heeft betrokken. Dat je wat te

zeggen hebt en gehoord wordt – dat is echt zo

belangrijk. Wat dat betreft is het gek om zoiets

intiems te moeten doen met iemand die je nog

nooit hebt gezien. Daarom is communicatie zo

belangrijk. Je wekt met de juiste houding meteen

vertrouwen. Ik was ondanks de voorgeschiedenis

heel erg ontspannen, daardoor vorderde de

ontsluiting prima. Het voelt als een enorme

prestatie dat ik niet in paniek ben geraakt. Een paar

weken na de bevalling heb ik de gynaecologe een

kaartje gestuurd. Ze staat nog aan het begin van

haar carrière, ik hoop dat ze er zo in blijft staan. Ik

ben nu twaalf weken zwanger van mijn tweede kind

en kan alleen maar hopen dat ik weer zo iemand

tref straks.’

n

Claire Stramrood, gynaecoloog

in opleiding UMC Utrecht

Martine Hollander, gynaecoloog

Radboudumc