Previous Page  17 / 56 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 17 / 56 Next Page
Page Background

NATAAL

.nl

17

RUBRIEK

NATAAL ESTAFETTE

Verpleegkundigen kunnen meer

Sinds 1 juni 2017 ben ik hoogleraar Verplegingswetenschappen in het

Erasmus MC. Als iemand me vraagt of ik daar trots op ben aarzel ik vaak.

Ja natuurlijk, maar misschien was ik wel trotser toen ik lang geleden een

tijdje verpleegkundige was ‘in de wijk’. Het was zo boeiend om te gast

te zijn bij de mensen thuis en ze in hun eigen omgeving mee te maken.

Vergelijk dit eens met het ziekenhuis waar alleen al de pyjama en het in bed

liggen de mensen van hun persoonlijkheid berooft en de rol van patiënt

opdringt. De commissaris van politie straalt in zijn uniform iets heel anders

uit dan in zijn streepjespyjama. Maar laat ik het nu hebben over beschei-

denheid en leiderschap.

Mijn stelling is dat verpleegkundigen vaak (te) bescheiden zijn. En dat dit in

de weg kan staan van leiderschap. Ik vergelijk het vaak met de studenten

geneeskunde die ik begeleid bij onderzoek. Als ze iets niet kunnen of snap-

pen, dan accepteren ze dat van zichzelf meestal zonder problemen, terwijl

de verpleegkundigen die ik help bij onderzoek, tekortkomingen eerder bij

zichzelf leggen. En dat laatste is vaak onterecht. Ik begrijp ook wel waarom

medische studenten zelfverzekerder lijken te zijn. De familie is onder de

indruk als het kind geneeskunde studeert en zo gauw je in een witte jas

MET stethoscoop rondloopt kijkt men met respect naar je. Ik denk niet dat

dit in dezelfde mate geldt voor verpleegkundigen.

Bescheidenheid kan ook een kernkwaliteit zijn, maar dan is de valkuil dat je

‘onzichtbaar’ wordt en moet je de uitdaging aangaan om je meer te ‘profi-

leren’. En dat is gelukkig iets waar meer aandacht voor is. Zo verschijnt er

in september 2017 een boek over Verpleegkundig leiderschap, onder de

redactie van Hester Vermeulen, hoogleraar Verplegingswetenschappen in

Nijmegen. We hebben als verpleegkundigen daar nog heel wat in te leren.

Toen ik jaren geleden een leiderschapscursus deed kreeg ik de opbouwen-

de feedback om te stoppen met mijn Calimerogedrag*. Dit kan ook irritant

zijn, besefte ik toen. Sindsdien let ik er op me niet nodeloos te verontschul-

digen, en te accepteren dat ik op sommige gebied een expert ben.

Zo ben ik wel expert in pijnmeting bij zieke pasgeborenen, waarvoor een

gouden standaard nog steeds ontbreekt. Het blijft lastig om pijn te onder-

scheiden van honger of ander ongemak. Ook objectieve, fysiologische me-

thodes zoals huidgeleiding, hartslagvariabiliteit en EEG-metingen zijn nog

niet geschikt voor klinische toepassing. Vooralsnog moeten we het hebben

van goed observeren van de effecten van ons handelen op bijvoorbeeld de

lichaamshouding en gezichtsuitdrukking van de baby. En dat is iets waar

de lezers en lezeressen van Nataal waarschijnlijk al heel goed in zijn!

*voor de jongeren: Calimero is een eendje uit een tekenfilmserie dat steeds

pruilend riep: zij zijn groot en ik ben klein.

n

Voor de volgende

uitgave neemt een andere

vakgenoot de pen ter hand!

Heeft u interesse?

Mail:

redactie@nataal.nl

Monique van Dijk

Hoogleraar Verplegingswetenschap

Interne Geneeskunde

& Kinderheelkunde

Erasmus MC