Nataal - editie 36

NATAAL .nl 23 De verloskundige krijgt het meeste van alle geboortezorgverleners te maken met miskramen. Een goede emotionele begeleiding van de vrouwen die het overkomt kan grotere problemen voorkomen. Tekst: Denise Hilhorst ‘Ik ben een paar keer per week de brenger van het slechte nieuws,’ zegt verloskundige en echoscopist Kim Schoonenberg. ‘Het is altijd verdrietig als mensen met hoop, verwachting en plannen voor de toekomst bij je komen en dat je dan een echo maakt en rigoureus een streep door die droom heen zet.’ Ingrid de Graaf van Verloskundigen Amsterdam-Zuid krijgt er zelfs bijna dagelijks mee te maken. ‘Wij hebben een wat ouder publiek, dus het komt bij ons wat vaker voor. Soms komt er ook nog de zorg bij kijken of het ooit nog wel gaat lukken.’ Steeds meer aandacht Zowel Schoonenberg als De Graaf zien duidelijk een rol voor zichzelf weggelegd in de begeleiding van deze vrouwen. Niet alleen op het fysieke, maar zeker ook op het emotionele vlak. Schoonenberg: ‘Als vrouwen nog maar kort zwanger zijn, is er soms niemand in hun omgeving die het al weet. Ze willen hun naasten ook niet altijd op de hoogte stellen van een miskraam. Als ik ze dan bel, zijn ze blij dat ze even met iemand erover kunnen praten.’ De Graaf: ‘We geven er de laatste paar jaar op een intensievere manier aandacht aan, omdat we merkten dat er toch meer behoefte aan was dan wij aanvankelijk dachten. Misschien wel omdat er steeds vaker openlijk over wordt gesproken. Vrouwen bleken heel blij te zijn met onze aandacht en kwamen daar ook weer op terug als ze opnieuw zwanger waren.’ Erkennen van de impact Een goede emotionele begeleiding begint bij het erkennen van de impact die een miskraam kan hebben, zegt Miriam van Kreij van Miskraambegelei- ding Nederland. Van Kreij geeft KNOV- en BEN- geaccrediteerde trainingen aan verloskundigen en echoscopisten. Eind 2017 kwam haar boek ‘Begeleiding van vrouwen met een miskraam’ uit. ‘Tegenwoordig zijn vrouwen zich veel bewuster van een miskraam. Het wordt meer benoemd, ook in de media. Ik ben nog geen verloskundige tegenge- komen die het geen onderdeel van haar vak vond. Soms wel dat ze zich moeilijk kunnen inleven.’ De Graaf herkent dat: ‘Ik ben zelf heel nuchter, en dat is niet iedereen. Er zijn vrouwen die een miskraam als een veel groter verlies zien dan dat ik zou doen. Van Miriam heb ik geleerd dat als ik zonder oordeel kijk naar hoe deze vrouw haar miskraam beleeft, ik haar veel beter kan ondersteunen.’ Behoefte aan praktische tips ‘De ene vrouw wil erover praten, de andere niet,’ zegt Antje Beuckens, beleidsmedewerker kwaliteit bij de KNOV. ‘Verloskundigen moeten het in ieder geval bespreekbaar maken. Dat hoort bij hun vak. Emotionele begeleiding, dat doen ze de hele dag door, op elk vlak. In de opleiding is er daarom ook niet alleen aandacht voor de medische kant, maar ook voor gesprekstechnieken en omgaan met Kim Schoonenberg, verloskundige en echoscopist Antje Beuckens, beleidsmedewerker KNOV

RkJQdWJsaXNoZXIy MjA3NTA1