Nataal - editie 38

NATAAL .nl 53 COLUMN MARGIT Lippenstift Consultants, consortia, overheid, zorgverzekeraars, ze kunnen allemaal stoppen met hun onderzoeken, pilots en projecten. Haperingen bij de invoering van integrale geboortezorg zijn geen kwestie van geld en organisatie. Het blijkt om het uiterlijk te gaan. Een gefrustreerde eerstelijns verloskundige vertrouwde het me toe als verklaring voor het onderspit dat ze ging delven bij meer samenwerking. ‘De beeldvorming is zo scheef’, verzuchtte ze. ‘Gynaecologen zie je in de media altijd in een helderverlichte spreekkamer met hun witte jas aan en lippenstift op. En een verloskundige komt aan het woord in een donkere kamer, in een bloemetjesbloes en met warrig haar.’ De opvatting dat de media het hebben gedaan, parkeer ik maar even. Het gaat om de tegenstelling die kennelijk kracht heeft. In de discus- sie over de gewenste samenwerking zouden de opgemaakte vrouwen met de steunkleur wit om zich heen een voorsprong hebben omdat we professionaliteit en superioriteit bevestigd zien in het clichébeeld van de dokter met een witte jas. Mooie boel als dat waar is. We moeten juist blij zijn met dat beeld van een verloskundige in het donker. Baren gaat het best in het donker, het staat in alle bevallingsboeken. Dan doen de natuurlijke hormonen hun Margit Kranenburg Zorgjournalist Beeld: Charlotte Visser werk goed, wat weer sterke weeën oplevert. Gynaecologen zouden verplicht een bruine of grijze outfit aan moeten op een verloskamer. Daar moet maar eens onderzoek naar worden gedaan. Of draaf ik nu door? Misschien moeten we focussen op het woordje ‘lippenstift’. Dan doemt het beeld op van de ene groep vrouwen tegen de andere. De geboorte- zorg is een vrouwenwereld. Behalve de gynaecologen en verloskundigen zijn er ook al die obstetrieverpleegkundigen en kraamverzorgenden. Dui- zenden vrouwen in Nederland begeleiden met elkaar die bijna 170.000 geboorten. En jongens, wat kunnen vrouwen elkaars ergste vijand zijn. Maar er is nog een groep vrouwen, de groep zwangeren, barenden en kersverse moeders. En het gaat toch om hen? Zij moeten niet lijden on- der gedoe over witte jassen en lippenstift. Een onopvallende verloskun- dige is het beste wat ze kunnen krijgen. Tijdens de bevalling, maar ook daarna. Dat weet ik dan uit eigen, nog net niet traumatische, ervaring. Op dag drie na de geboorte van mijn zoon stapte een bloedmooie verloskundige, prachtig opgemaakt en aangekleed, mijn huis binnen voor zo’n controlebezoek. ‘Ik ga zo naar een feestje’, vertelde ze zelfs opgetogen. Dag drie is de dag waarop kraamvrouwen zich doorgaans af- vragen waarom het ook alweer een goed idee was om een kind te krijgen. De blubberbuik, de stuwing, het huilende kindje, de onvolledige lijst met adressen voor de geboortekaartjes. Een stralende diva in je slaapkamer is dan het laatste wat helpt. Lang leve de bloemetjesbloes met warrig haar! n Zorgjournalist Margit Kranenburg verwondert zich over de ontwikkelingen en de belangen in de geboortezorg.

RkJQdWJsaXNoZXIy MjA3NTA1