Nataal - editie 41

NATAAL .nl 25 onveilige situaties. Ik snap dat je dat als kraamver- zorgende een moeder niet wilt aandoen en wil daarom benadrukken dat onze insteek altijd is dat een gezin samen veilig verder kan, daar helpen we hen bij. Mocht het echt te onveilig zijn dan kan het helaas niet anders dat wij de situatie melden bij de Raad voor de Kinderbescherming. Uithuisplaatsin- gen zijn uitzonderingssituaties.” Terugkoppelen Wanneer een melding bij Veilig Thuis binnenkomt, beoordelen Valencia en haar collega’s de situatie zorgvuldig. Ze doen dat samen met deskundigen zoals vertrouwensartsen en gedragswetenschappers en raadplegen ook mensen in de omgeving, zoals een huisarts of een leerkracht. Het team stelt zichzelf vragen als: wat gebeurt er als we niets doen, is een interventie noodzakelijk, is begeleide overdracht naar een hulpverlenende instantie mogelijk? “Voor het afwegen van de opties is het belangrijk dat we over feitelijke informatie beschikken’, legt Valencia uit. “Daarom moeten we bij het aannemen van een melding ook zoveel vragen stellen over wat de professional precies gezien of gehoord heeft. Ook wanneer we in gesprek gaan met het gezin is het belangrijk dat we hen feitelijkheden kunnen voorleggen.” Hoe mensen in zo’n gesprek reageren is volgens Valencia erg wisselend. Soms wordt het probleem pertinent ontkend, soms komen mensen met een goede verklaring of hebben ze zelf al hulp ingeschakeld en soms erkennen ze dat het inderdaad niet goed met hen gaat. Valencia: “Onlangs zei een vrouw tegen me: ‘Ik was eerst hartstikke boos op je, maar ik had die schop onder mijn kont en hulp gewoon nodig en ben heel blij hoe het nu gaat’. Die succesverhalen zijn ook voor ons belangrijk.” Veilig Thuis blijft zorgwekkende situaties monitoren en koppelt aan de melder terug wat er met de melding is gebeurd. Juist omdat kraamver- zorgenden het moeilijk vinden om te melden, is dat volgens Van Rijk en Wieriks heel belangrijk. Van Rijk: “We blijven altijd in gesprek met de kraamverzor- gende die haar niet-pluis-gevoel heeft gemeld. Eventuele terugkoppelingen van Veilig Thuis worden in het team besproken. Als er naar aanleiding van hun oplettendheid en ondernomen actie hulpverle- ning in gang is gezet, dan voelen ze echt waar ze het voor doen. En dat is mooi.” Aan het eind van het gesprek stelt Valencia nog een confronterende vraag die tot nadenken stemt. “Ik begrijp heel goed dat het moeilijk is om kinder- mishandeling bespreekbaar te maken of te melden. Maar wil je dat het gezin waar je werkte een paar maanden later in de krant staat en je je afvraagt of jij iets had kunnen doen om dat te voorkomen?” Waarna ze nogmaals benadrukt: “Blijf niet lopen met de zorgen die je hebt, maar zoek het overleg. Je staat er niet alleen voor.” n STAPPENPLAN NIEUWE MELDCODE STAP 1 Breng de signalen in kaart. STAP 2 Overleg met een collega of aandachtsfunctionaris en raadpleeg eventueel Veilig Thuis. STAP 3 Ga in gesprek met de cliënt. STAP 4 Weeg het geweld of de mishandeling. Bij twijfel: vraag advies bij Veilig Thuis. STAP 5 Neem op basis van de voorgaande stappen twee beslissingen: is melden bij Veilig Thuis noodzakelijk en is hulp verlenen of organiseren (ook) mogelijk? Iedere beroepsgroep voegt een afwegingskader toe dat helpt bij het beoordelen of de problematiek zodanig ernstig is dat het doen van een melding noodzakelijk is. Het Afwegingskader Kraamzorg is o.a. te vinden op de website van Bo Geboortezorg. Esther Wieriks, zorgcoach bij Kraamzorg Mijn Baby