Nataal - editie 42

26 NATAAL .nl COLUMN MARGIT Jij en je kindje ‘Het is belangrijk dat jij in dit stadium vertrouwen hebt in je onge- boren kindje.’ De nieuwe verloskundige zei het écht. ‘Jij en je kindje!’ Tutoyeren en een verkleinwoord in één zin. Ik wilde ter plekke mijn man bellen om deze parel te delen. We hadden hier nog grappen over gemaakt. Dat hoogzwangere vrouwen als kleine kinderen worden behandeld. Maar eerst die check. Want natuurlijk kan ík ver- trouwen hebben in mijn kind, daarvoor was ik hier niet. De verloskun- dige was de vakvrouw, zij moest meten, voelen, vragen, het hartje luisteren en dan de situatie bepalen van moeder en kind. Groeide mijn zoon goed? Zat hij definitief met z’n hoofd naar beneden? Hoe was mijn conditie? Toch was ik wat geïrriteerd. Waarom begon ze als onbekende direct zo zalvend ‘je’ en ‘jij’ te zeggen? Ik ging een kind op de wereld zetten, geen poesje uit een nestje kittens kiezen. Ik moest hieraan denken omdat een gynaecoloog pas vertelde dat zijn beroepsorganisatie nadenkt over tutoyeren en daar ook een peiling naar heeft gedaan. Patiënten zouden het volgens hem wel prettig vinden. Margit Kranenburg Zorgjournalist Beeld: Charlotte Visser De gynaecologen hadden ook etiquettedeskundige Beatrijs Ritsema kunnen raadplegen. Zij heeft zich ooit over de kwestie gebogen naar aanleiding van een vraag van een gynaecoloog. Die betrapte zichzelf erop dat ze in de hitte van een bevallingsstrijd geneigd is ‘jij’ tegen een barende te zeggen. Maar op de poli wil ze zelf wel graag met ‘u’ worden aangesproken. Ritsema antwoordde dat zorgverlener en patiënt een zakelijke relatie hebben en dat vousvoyeren op zijn plaats is. Ze vond wel dat alleen een arts kan voorstellen om voort- aan ‘jij’ te zeggen omdat de arts in de spreekkamer degene is met een hogere status. De bedoelingen van zorgverleners om een zwangere of barende te tutoyeren zijn ongetwijfeld goed, iets met vertrouwen en verbinding en afstand verkleinen. Maar betrokkenheid bij een patiënt zit niet in een aanspreekvorm en ook niet in verkleinwoordjes die hinten naar een roze wolk. Betrokkenheid zit in aandacht, in luisteren naar wat de patiënt zegt, dat onthouden en daarop terugkomen. Onbedoeld misschien dreigt altijd het gevaar dat zorgverleners inzetten op ge- ruststellen in plaats van informeren. De medische wereld heeft daar nog steeds een handje van. Patiënten willen en verdienen informatie. Ook hoogzwangere hormonaal bepaalde patiënten die gevoelig zijn voor alles wat schattig is en al in tranen kunnen uitbarsten bij alleen de aanblik van een nestje jonge poesjes. n Zorgjournalist Margit Kranenburg verwondert zich over de ontwikkelingen en de belangen in de geboortezorg.

RkJQdWJsaXNoZXIy MjA3NTA1